Biblioteka
PATRONKA CHŁOPÓW - Błogosławiona Karolina Kózkówna
strona 12



*

   Wróciła do domu, gdy już wszystko rozdała, zobaczyć, spytać, co można jeszcze z domu dla ludzi wynieść na drogę. Nawet na nią nie zwrócili uwagi. Był wujek Franciszek.
   - Co się stało? – spytała.
   - Dopiero dziś przyszła wiadomość, że 3 września padł Lwów. Oczywiście gazeta podaje komunikat sztabu generalnego: że został dobrowolnie opuszczony ze względów strategicznych i humanitarnych.
   Trwała narada pomiędzy rodzicami. Mama powtarzała:
   - Trza jechać.
   - Dokąd? Jo nigdzie sie stąd nie rusom, choćby mnie wołami ciągnęli – odpowiadał tata.
   - Jo bym tyz nikaj nie jechała. Ale mos dzieci. Hance bedzie dziewietnaście roków, Karolce idzie na siedymnasty. Słysołeś, co ludziska opowiadają.
   - Jo sie stąd nie ruse.
   - To wyślijmy starse dziewuchy.
   - Dzie? Po co? Na zmarnowanie? Jak je mają zabić, to niek je tu zabiją, a nie gdziesi między łobcymi.
   - A ty Hanka, a ty Karolka? Godojcie. Cobyście kcioły. Zostać cy jechać?
   - Mnie tam wszystko jedno.
   - A ty Karolcia?
   - Jak zostanę w domu, to się na co przydam. A tam, po świecie, będę tylko zawadą. Wolę zostać.
   - Słysałaś? Po co to nom? – ojciec bronił się przed matką.
   - Jak tam kcecie. Ino niek nie bedzie na mnie, kiej sie co stanie.
   - Coz jo potrafie wziąć ze sobą? Pierzyne, poduski, pare worków zboza, co mi i tak spleśnieje na tyk dyscach. Krowine, co mi padnie w drodze.
   - Ale nos uratujes.
   - Mos ty dobrze w głowie. Przecie zima idzie. Gdzie my sie tam podziejemy. A dyć słysys. Ruskie dojdą nawet do Widnia.
   - Nie godołbyś bele cego. Do Widnia. Jesce co. A nos dziesi dobre ludzie przygarną.
   - Dobre ludzie, dobre ludzie. Widzis, jakie dobre. U nos jesce sie nic nie dzieje, a te nase dobre ludzie dźwirze zamykają i nikogo nie wpuscają. A przy drodze nikogo z tych dobrych ludzi nie uświadcys. Jakby nie Karolka i jesce pare takich jak ona, to by nikogo nie było.
   - A Karolka z chałpy wynosis i wynosis. Jak tak dali póńdzie, to wnet nom zabraknie.
   - Ja się zawsze pytam, czy mogę wynieść. Bez pozwolenia nic nie biorę.
   - Ty sie pytos. Ty sie pytos. A łocami ślipis i prosis. I jak tu ci nie doć. Od dzisiok zapowiadom ci roz na zawse: wolno ci wynosić wode, maślanke, jak zostanie.
   - A ciepły kapuśniak? Przecie mamy kapusty dwie beczki. Do wiosny wystarczy, aż zadość.
   - Słysys, dziod swoje, baba swoje. Nie i koniec. I jesce cosi. Ni mogemy do izby brać na noc ludzisków. Widziałaś, jakie zawsone. A dyć te wsy mogą być tyfusowe. Jo za wos odpowiadom. Nie zgadzom sie i nawet mie nie proś, bo ci bede musioła pedzieć: nie i nie.


                                                             
                                                       

strona: ...[10]  [11]  [12]  [13]  [14]  ...